kapıyı açtım girsin diye içeri
geldi oturdu yanıma
daha önce karşılaştık mı dedi
bilmiyorum dedim başladı soyunmaya
sevişmek değil sevilmek istiyorum dedim
gözlerim doluydu sarıldı başladım ağlamaya
ücretimi verirsin herhalde değil mi dedi
veririm dedim başımı yatırdı kucağına
çirkin değilsin baktı yüzüme
gözüme baktı için de temiz dedi
“Alışıksın yalnızlığa,” dedi fısıltıyla,
sustum bir şey diyemedim
gitmesini istedim mi, bilmiyorum,
kalmasını da.
kapı kapandığında
odada bir koku kaldı,
ne ten ne sigara,
yalnızlığın alışık olduğum hali.
sabah olunca
yastık hâlâ sıcaktı,
ve ben yine lanet düşüncelerimle kaldım baş başa
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 03:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
sevilme arzusunun parayla satın almaya kalkınca insan kendi yalnızlığıyla yüzleşir




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!