Yanılsama Şiiri - Ercan Doğan

Eskiden, duvarlara yaslandığımda
çıplak bedenimle,
bir irkilme duyumsardım,
soğuk ve batıcı...
bu, yaz ve kışın ayrımı değil...

Ne yalnızlığımın yalın sancısı,
ne de kabaran bir özlemin çoşkun tanısı...

Şimdi, aynı duvarlar üstüme gelir
bakmadan zayıflığına bedenimin...
duyduğum herşey suçlarımın birer şaheseri,
kah sıcak, kah yırtıcı...
bu, çalınmış masumluğumun ifadesi değil...

Ne hak ettiğim ıstırapların keskin kanıtı,
ne de varlığımın meçhul hatırası...

Eskiler çocukluğumun sevgili resimleriydi,
şimdi ise ömrümün sonuna giden çetin yolculuğu...

2004