Yanarak Söylenir Şiiri - Meryem İşler

Bu yol kime gider bilmem
Toprağın dili ağır konuşur
Bir ben kaldım bir de sorular
Rüzgâr cevap vermeden susar

Güneş doğar ama ısıtmaz
Gölgesi uzun bu zamanın
İnsan kendine geç kalır bazen
Takviminde yeri yoktur anıların

Bir çay soğur masada
Dumanı tavanda kalır
Giden gider arkasına bakmaz
Kalanın adı alışmak olur

Annem derdi her şey geçer
Babam sustu, daha çok şey anlattı
Ben büyüdüm arada bir yerde
Ne giden döndü ne kalan kurtardı

Taşın hafızası vardır derler
Yol unutur ama ayak izi durur
Her söz söylenmez yüksek sesle
Bazı gerçekler içte çürür

Bir bağlama çalar uzaktan
Telinde yorgun bir çağ
Ne isyan tam, ne teslimiyet
İnsanı ortadan böler bu çağ

Kalabalıkta yalnızım
Herkes bir yere yetişir
Ben durup baktım dünyaya
Dünya benden hızlı geçer

Sevda dediğin yük değil
Ama taşımasını bilene
Kırılır insan en çok
Anladım dediği yerde

Zaman döner, yüzü yok
Dünle bugün aynı çizgi
Ne sen eskisi gibisin
Ne ben bıraktığım kişi

Bir gün olur sorarlar
Bu kadar susmak neden?
Derim ki: Bazı şarkılar
Bağırarak değil, yanarak söylenir