Yamyam Şiiri - Rumeysa Haksever

İnsan hiç bilmediği bir deriyi özleyebilir mi?
Özler tabii; tırnaklarının arasındaki kirin bile
farkına varacak kadar açıkta ise
bir delikanlının yamyamı olduğu.

İçime dadanmış bu yamalı aşk,
benden varlığımı söküp, dikiyor hiçliği
ve şimdi hiç sanılmakla birlikte
en ummadığım nefesim bile hırpalıyor.

Yüzlerce yakınım varken, sardıkça makarayı geriye,
yalnızlaştırdım kendimi nar gibi.
Tenimden ayıklarken telaş tanelerini,
o hiç tekine bile şahit olmuş mu?