Yalova Şehitleri Şiiri - Baki Ortak

Yalova’da
Gece yine ihanete uyandı
Deniz suskundu
Sokaklar karanlık
Ama hainler pusudaydı yine

Bir şehir nefesini tuttu
Bir siren yırttı sessizliği
Al kanın içinde
On bir yiğit polis
Ve bir de bekçi

Kurşunlar konuştu
Vicdan sustu
Hain karanlıktan dehşet saçtı
Yüzünü göstermeden
Kaçmayı planlayarak

On biri düştü yere
Dokuzu yaralı
Canı kanla sınandı
Üç yiğit polis
Toprağa yürüdü

Bir bekçi
Gecenin nöbetçisi
Sokak lambasının altında
Vatanı kollarken
Ölümle burun buruna

Yaralıların nefesi titrek
Ama bakışları dimdik
“Devam” der gibi
“Bu nöbet bitmez” der gibi

Şehit olanlar
Adını sirenlere yazdırdı
Analar bir anda yaşlandı
Babalar sustu
Çocuklar büyüdü

Yalova ağladı o gece
Deniz kabardı
Rüzgâr bayrağı daha sert savurdu
Kırmızı daha kırmızıydı
Beyaz daha ağır

Hainler sandı ki
Bir şehir korkar
Bir millet geri çekilir
Bilmediler
Bu toprak şehitle güçlenir

Üç yiğit polis
Üç yıldız oldu göğe
Biri adalet
Biri cesaret
Biri vatan diye parladı

Kanları asfaltta kalmadı
Bayrağın rengine karıştı
Ezanla yıkandı
Dualarla uğurlandı

Bu ülke
Acıyla yoğrulmuştur
Şehit isimleriyle ayakta durur
Ve her pusudan
Daha sert çıkar

Yaralı dokuz yürek
Yaşama tutundu
Onlar da şehit kadar kutsal
Onlar da bu destanın parçası

Ey hain
Bil ki
Kurşunun biter
Ama bu milletin iradesi bitmez

Ve ben
Bir kul olarak
Boğazım düğümlü
Ama sözüm net yazıyorum

Bu dizeler
Unutulmasın diye
Bu dizeler
Hesap sorulsun diye

Kul Ortak der ki;
Biz nöbetteyiz
Bu vatan sahipsiz değil
Şehitler ölmez
Yalova unutmaz

KUL ORTAK