Herkes yabancı şu küçücük yüreğime
Kimse bakmaz yüzüme, gözbebeklerime
Alıp okşamaz,sevmez bu çılgın çoçugu
Yani yalnızlıkların oğlunu...
Bir sevgili, bir arkadaş
Ne de uzaktan bir dost
Hiç biri yok hayatımda
İki kişiyim şu bedenimde
Biri ben diğeri dinmez yalnızlığım...
Yalnızlığım benim herşeyim
Sırdaşım, gözyaşlarım;
Fırtınalarım,aşklarım...
Ona mahkumum ben;
Ben yalnızlığımın içinde
Müebbet yemiş insanım...
Kayıt Tarihi : 20.8.2009 17:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!