Yalnızlık Şiiri - Sedat Merzifon

Yalnızlık gece ayazında sabaha kadar beklemek gibidir
Isınmak için güneşin doğmasını beklersin ama
O güneş hiç bir zaman doğmaz
Yalnızlık bulmadığın sevgiyi
Başka yerlerde aramak gibidir
Ne yaparsan yap onu bulamayacağını bilirsin
Ama yinede denemekten vazgeçmezsin
Onun boşluğun hep başka şeylerle doldurmaya çalışırsın
Yalnızlık aynı havayı soluyup da bir türlü yanyana olamamak gibidir
Aldığın her nefesde onun kokusunu duymak istersin
Ama yapamazsın, aldığın her nefes ciğerini acıtmaya başlar
Yalnızlık dediğin eski bir sandalyenin gıcırdaması dır...

Terkedildim, herkes terketti gitti beni,
Sol kaburgam bile firar etti bedeninden
Aradan geçen zaman bile yetmiyor unutmaya,
Kuduz bir köpek kadar yalnızım...