Yalnız Öğretmen Şiiri - Muhammet Midilli

Yağmurlu bir İzmir akşamında
Ben kaybolmuş biriyim
Yollarda biriken sularda
Ağaçtan kopmuş çam iğnesiyim

Sığıntıyım, yalnızım, öğretmenim
Elleri rüyalarımda elime değer bebeğimin
Bir bardak çayın hasretiyle
Herkese mahcup bir gülüşle bakarken
Sanmayın ki ben deliyim

Tutunduğum birkaç karayı
Sevdiğimden değil
Zorunluluktan bırakamıyorum
Çünkü içimde taşıdığım can
Yalnız benim değil
Evliyim, çocukluyum, deliyim
Sanmayın ki ben yalnız öğretmenim