Yalnız adam Şiiri - Dağlar Özügüç

Geceler gündüze dönmüş
Kainat bir başına uyanmıştı
Ama o tek başınaydı
Bakışlarında yılgın bir ürkeklik vardı
Kızıyordu kıskanıyordu
O kayıp hanesine yazılmış
Kimsesizin biriydi
Her şey onun için zordu
Acıyı bağırmadan, ama kanatacak
kadar net yaşıyordu.
Ağlamayı bile lüks sayacak kadar yoksuldu
Ama gizli gizli ağladığı da oluyordu
Hasret çekiyor ama anlatamıyordu
Anasını görmeyeli yıllar olmuştu
Memleket hasreti burnunda tütüyordu
Gitmeyi düşünmek bir yana
Yiyecek ekmeği olmadığı zamanlar oluyordu
Geceler onun için hep uzun olurdu
O geceler kimsenin sormadığı soruları sorar
Yazık ki o da verecek bir cevap bulamazdı
O tek başınaydı
Ve bu yalnızlık onun için bir durum değil
Ömür boyu taşınan bir cezaydı

Dağlar ÖZÜGÜÇ