Gittiğin yer gökyüzüyse, ben toprağımda kaldım,
Adını söylememeye çalıştım, yine de aklıma daldım.
Bir dua gibi yarım, bir alışkanlık gibi zor,
Ben seni unutmadım, anılarımda son kez sana sarıldım.
Artık sen yoksun sokağımda, lambalar sana küs.
Geceler uzuyor, adın sadece bir süs.
Biliyorum uzaktasın, biliyorum bu son,
Ama insan gitmeyene değil, gidene yorgun
Sen şimdi düşlerimde sessiz bir ihtimal,
Uyanınca dağılan, içimde kalan kar…
Gitmek kurtuluş sanılıyor ya…
Sahi, kalan eridi mi bu kadar yağmurla?
Kayıt Tarihi : 30.12.2025 16:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Toprağa çekilip kabullenme¿




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!