Yalancı Reis Şiiri - Sadık Kocabaş

YALANCI REİS
Güleryüz takınıp nutuk attınız,
Vatanı, milleti mal gibi sattınız.
Haramı helalin içine kattınız;
Sözün yalan, özün yalan yalancı!

Yirmi beş yıl oldu, bitmedi hırsın,
İstersin ki herkes önünde dursun.
Dilerim ki Hak’tan belanı bulsun;
Gücün yalan, devrin yalan yalancı!

Bir tane Alevi vali var mıdır?
Bu dünya sizin de bize dar mıdır?
İçinde bir bir dirhem haysiyet, ar mıdır?
Tartın yalan, hükmün yalan yalancı!

Kaymakam atarken baktın soya mı?
Yoksa mürid olan o arsıza mı?
Lanet olsun senin gibi yoz ama;
Mührün yalan, liyakatin yalancı!

Vergiye gelince "eşitiz" dersin,
Askerde, savaşta canı istersin.
Paylaşmaya gelince sen bir kesersin;
Eşitliğin yalan, özün yalancı!

Diyanet dediğin saray uşağı,
Beslersin altında bin bir alçağı.
Cemevine vurdun küfür bıçağı;
Dinin yalan, kinin yalan yalancı!

Kültür merkeziymiş, hadi oradan lan!
İnançtır bu ocak, ulu bir meydan.
Korkmaz mısın hiç mi Ali'den, Hak'tan?
Hükmün yalan, ilmin yalan yalancı!

Akın’lar türedi yargı başında,
Zulmün harcı vardır her bir taşında.
Hukuku boğdunuz hırs telaşında;
Savcın yalan, tahtın yalan yalancı!

Silivri zindanı inşa ettiniz,
Rakibi uyduruk suçla ittiniz.
Ödül diye Bakan yapıp gittiniz;
Düzen yalan, yargın yalan yalancı!

Alevi gencini işe almadın,
Mülakat yaparken insaf kılmadın.
Kul hakkı yemekten geri kalmadın;
Andın yalan, yolun yalan yalancı!

Müptezel tayfası başlara geçti,
Hırsızlar kendine bir makam seçti.
Adalet denilen tartı da göçtü;
Hukukun yalan, yasan yalancı!

Kalemsiz Şair’m, yüzüne vurdum,
Ben bu Cumhuriyet, ben bu öz yurdum.
Huzur-u Mahşer’e divanı kurdum;
Soyun yalancı, sonun yalancı!