Yalancı Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Mutluluk saçan yalancı oldum,
gülüşlerimi kusurlarımdan aldığım acılardan.
İçim kanarken “iyiyim” dedim,
çünkü bazı yaralar
anlatılınca değil, saklanınca yetişir.

En sevdiklerim tarafından
sırtımdan tanıdım.
Adımı bilenler kalbimi bilmedi,
orada duranlar
en çok uzakta olanlardı.

Dostlarımın sözlerinden
kırık bir ayna kendim yaptım.
Her cümlede biraz daha dağıldım,
susuşta biraz daha eksildim.
Meğer insan,
en çok güvendiği cümlede yaralanmış.

Sevda eksikliğinin vefasızlığından
gecelere sığındım.
Bir adın yansıması duvarlarda kaldı,
bir de yarım kalan hayaller
—tamamlanmamak üzere.

İyiyim'e sığınan yalancı oldum,
çünkü gerçeği söylesem
kimse tutamayacaktı düşüşüm.
Güçlü sandılar beni,
ben sadece
dağılmamayı öğrenmiştim.

Onun gidişi biraz daha sustum,
suşta biraz daha genişlemiş içinde yer alıyor.
Artık kimseyi anlatmıyorum,
çünkü bazı hikayeler
saklanmak için değil,
devam etmek için.

Ben mutluluk saçan bir yalancı oldum,
ama bilsinler:
Yalan hissetmiyordum,
sadece
kimse yoktu.