Gönül tahtım yıkık, viran eyledin
Şu fanî dünyada neyim kaldı ki?
Dost diye sarıldım, yara bağladın
Hak divanında yüzüm kaldı ki?
Ata mülkü gitti, talan sofralar
Kardeş dediklerim açtı yaralar
Garip cana düştü ağır imtihanlar
Dara duracak özüm kaldı ki?
Ya Ali, Ya Muhammed tut elimi
Bu fani dünyanın yok merhemi
Dara düştüm söyledim kelâmı
Erenler katında sözüm kaldı ki
Döner canlar semah ile
Aşk ateşi cem ile
Yandım amma sönmem yine
İkrarım var yol ile
Ali nurdur, Muhammed sır
On İki İmam candır bir
Dönen dönsün ben dönmem ki
Yolum Hakk’a, yüzüm pir
Hasan Hüseyin aşkına
Zeynel’den gelen nuruna
Cafer, Musa izine
Rıza’sına yüzüm kaldı
Takî, Nakî, Askerî
Mehdi’ye niyaz ederim
On İki İmam aşkına
Yanan bir özüm kaldı
Yalan dünya dönedur
Mazlumun ahı göğe varır
Zühre der ki yol bir olur
Ali Muhammed adım kaldı…
Ya Ali… Ya Muhammed…
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 06:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!