Yalan dünya sabrımı sen bitirdin
Dostu düşman eyledin başa sardın
Hayallerimi bir bir sen eskitin
Bıktım usandım senden yalan dünya
Alın terim yerde kaldı yok saydın
Umudu dalından kırıp budadın
Gençliğimi alıp da 2le verdin
Bıktım usandım senden yalan dünya
Gönlümde yara var kanar durur hep
Gülen yüzüm bile yalan güler hep
Bir selam çok gördün bir hâl sormadın
Bıktım usandım senden yalan dünya
Nice umut diktim söktün kökünden
Geceyi ayırdın sabah sökmeden
Bir doğruyu bile bana çok gördün
Bıktım usandım senden yalan dünya
Ekmek davasında belim büküldü
Dost bildiklerim hep yolda döküldü
Yüküm ağır geldi dizim çözülür
Bıktım usandım senden yalan dünya
Bir gülüşe hasret kaldı bu gönül
Sevinç kapım sana kapandı gönül
Ne alsam elimde kül oldu gider
Bıktım usandım senden yalan dünya
Defterim doludur ah ile sızla
Gün gelir devranın tersine hızla
Kul Ortak der yüreğim yanar sızlar
Bıktım usandım senden yalan dünya
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 8.2.2026 21:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!