Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
İÇİMİ ACITTI ŞİİRİNİZ BAZEN TEK KALMAK İSTİYOR İNSAN.AMA O ZAMAN DA YARADANINI FARKEDİYOR.ELLERİNE BAKIYOR AYNALARA ETRAFINA KİMBİLİR ONUN GÖREBİLDİKLERİNİ GÖREMEYEN HİSSTTİKLERİNİ YAZAMAYAN NE ÇOK İNSAN VAR DİYE DÜŞÜNÜYOR.YALNIZLIK İNSANIN DOĞRUYU BULMASINA YARDIMCI OLUR,DOĞRUYU ARARSA İNSAN...SAYGILARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta