Yalan biriymiş Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Bağrıma bastığım canım dediğim
Aslında kocaman yalan biriymiş
Kalbimin sahibi aşkım bildiğim
Tüm hayallerimi çalan biriymiş

İnandım o güzel rolü yaparken
Gözümün içine aşk,la bakarken
Gelip beni seçti onca kul varken
Aşkına oyuncak bulan biriymiş

Boşuna vermişim onca senemi
Hiç kimse yakmadı böyle sinemi
Açmıştım ben ona gönül hanemi
Meğerse misafir kalan biriymiş

Ne kadar masumdu öyle dururken
Gözümden sakınıp yelden korurken
Yüzüne bakınca melek sanırken
Zalim‘den de zalim olan biriymiş

Düşünmezdim beni yakacağını
Dünyayı başıma yıkacağını
Sırtımdan sinsice sokacağını
Elini tuttuğum yılan biriymiş

Sevmiyorum dese böyle yanmazdım
Silerdim ismini zaten anmazdım
Bu kadar nefretle kin,le dolmazdım
Kor gibi içime dolan biriymiş

Kapılmışım işte böyle birine
Ateşe girmişim körü körüne
Bülbül oldum koydum gülüm yerine
Mevsiminde bile Solan biriymiş

Gitti benliğimi benden alarak
Üstüme dertleri gamı salarak
Eroğlu,na zulüm yaptı bilerek
Bu canımdan canı alan biriymiş