Yalan.. Şiiri - Edd 1

Sarmış, götürüyor birilerini yalan

Yalanın yüzü güler, doğru ağlar

Böylesine kirlendi mi zaman?

Tacım kayboldu, o benim bembeyaz tacım

Benim kaybolmuş iffet sembolü tacım

Ne yazık ki çalındı, geri gelmedi

Bulacağımı zannetmek, bana doğruyu getirmedi

Ne kadar temiz geldim oysa ki dünyaya

Hiçbir bağlantım yoktu dünyayla

Ne bir konuşma, ne bir didişme

Ne var ki kirleniyor insan, girecekken toprağa

Yine de dikkat, namusa, iffete

Gidince geri gelmiyor, öylesine bir gidiş ki o da

İzi kalmıyor kapanan kapıda

Ne için feda etmişim yıllarımı ben

Masumca doğarken dünyaya

Ağlamazdım aslında dünyaya gelirken

Fakat o zamanlar korkuyordum dünyadan

Bir gün gelecek Azrail, o zaman ne derim ben?

Nasıl bir şey olduğu belliydi her şey, doğmadan...