Neler için ağlıyoruz acaba?
Kimler üzülmüyor ki kaybolan Leylalar'ına?
Neyse karartmayalım senin de içini
Sen yine dön de git hülyalarına...
Masum muyuz hepimiz?
Gözler kan ağlarken
Her gün yepyeni hayaller yıkıma uğrarken
Nelere şikayetçiyiz, nelerin destekçisiyiz?
Kusura bakmayın, ışık görememişsem sizden
Bıktırdınız da insanı, işinden, gücünden
Size baktıkça göz yaşı döküyor yeryüzü
Dünyalık olsa, açardınız gözünüzü
Çileleriniz var, değil mi sizin?
Refahınız yok, paranız yok...
Ama lüks dense gideniniz çok
Nerede kaldı tasanız sizin?
Tasaya bak tasaya...
İçi bomboş kupkuru insanlık tası
İnsanın hayalleri dopdolu dünyayla
İnsanlıksa, yobazlık safsatası...
Gözlerim karardı, ışık kesildi birden
Dumura uğradı gözlerim, işlevini yitirdi
Ne kadar rahatsınız öyle otururken
Biri ölse, kimseyi ilgilendirmez ki!
Edd 1Kayıt Tarihi : 23.3.2013 20:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!