Yalan Şiiri - Sadık Kocabaş

Yalan:
Pazar kurmuşlar mertlik satarlar
Sözlerinin içine zehir katarlar
Dost dediklerine taşlar atarlar
Gönülden gönüle izler hep yalan.

Çıkarın bittiği yerdir o sınır,
İnsan olan insanı sözünden tanır.
Hainler seni kendi gibi sanır,
Kardeşçe bakışan gözler hep yalan.

Huzur arasan da bulamazsın hiç,
Menfaat zehrini içerler hınç hınç.
Gönülde adalet, dillerde bir linç,
Adilce kurulan tezler hep yalan.

Vefa duygusunun suyu çekilmiş,
Mertliğin bağrına hançer dikilmiş.
Toprağa nifakın tohumu ekilmiş,
Yeşerip boy atan düzler hep yalan.

Yüzlerine baksan içleri pazar,
Gözler fıldır fıldır, kuyunu kazar.
Ecel vaktindeki o sessiz mezar,
Dünyada sürdüğün hazlar hep yalan.

Hakk’tan başkasına boyun eğemem
Nefsine tapanın kadr-i bilemem
Gidenler gelse de izini silemem
𝓚𝓪𝓵𝓮𝓶𝓼𝓲𝔃 𝓢̧𝓪𝓲𝓻'𝓮 sözler hep yalan.