İnsan
Yaşattığını yaşamadan ölmezmiş
Dümdüz yalan
Uykuya hasret gözlerin kaçı
Islandı kirpiklerinde
Kaç defa uykun bölündü
Uyanmak istemediğin bir rüyadan
Gölgen düştü mü hiç mehtaba
Karanlık geceyi boğarken
Ahh çaresizliğimin inci tanesi
Bu kör yalnızlık senden emanet kaldı
Kıyısı olmayan Deniz gibi yüreğim sensiz
Ne varacak bir sahil
Ne sığınacak limanım var
Rüzgar nereye ben oraya
Savrulmuş yitip gitmiş senden kalan ömrüm
Avuçlarına hasret ellerimden
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 02:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!