Yalan Şiiri - Sinan Tolay

Ben hiç kimseyi kırmadım bu hayatta?
O zaman bu kız neden böyle?
Ne bileyim? O kalbinin kendi soğukluğudur
Belki de…
Ben hiç kaybetmedim insanları.
Erkek, kadın, çocuk, yaşlı…
Hepsini bağrıma bastım.
Sonsuz yaşartırdım ama olmadı.
Kıza kolunu, bacağını ben kaybettirmişim kampta
Öyle diyor.
1,2 bitti şimdi 3’den bahsediyor dünya gazeteleri.
Belki de arşivlerde dersler vardır.
İbretlik dersler…