Hepsini yakın, bütün şiirlerimi;
Şiirlerim kadar cesur değilim.
Koyu bir itiraf sarıyor benliğimi,
İhanete varacak doğrulukta sözlerim.
Uyandırın çocukları, kör geceden;
Silahların, düşüncenin kölesi olmasın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kutlarım, güzel şiir. Çok anlamlı...
Selâm ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta