Yakın Şiiri - Mustafa Karakaya 2

Mustafa Karakaya 2
349

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Yakın

Hayatın gidişi hiç iyi değil
Insanın insandan korkması yakın
Kitledik kapıyı bulmazmı meyil
Şeytanın bacadan sarkması yakın

Tarlaya bahçeye uğramaz olduk
Çarşıda pazarda herşeyi bulduk
Toprağı terkedip şehire dolduk
Çiftçinin köylünün bitmesi yakın

Uzadı tırnaklar dönmez duaya
Sıgmayan atayı attık yuvaya
Yabani hayvanlar kanmaz doğaya
Haneye evlere dönmesi yakın

Kardeşi kardeşte düşürdük kine
Parsayı yalanla topluyoz yine
Görücü gelmezken damat evine
Kızların dünürcü gelmesi yakın

Yürekler küçüldü değer sığmıyor
Geçmişi getiren zaman yağmıyor
Severek evlenen doğru durmuyor
Kadının erkeğe dönmesi yakın

Sebzeler meyveler yıktı fendini
Kabaklar karpuzdan alır rengini
Canından bezipte insan kendini
Eliyle toprağa koyması yakın

Insanın yattıkca kanmaz uykusu
Azalır taşıyan Allah korkusu
Batılı modadır koymaz namusu
Gözlerin üryanı görmesi yakın

Gösteriş eyledik rızk ile aşı
Varlığı bulanlar dikledi başı
Hastalık getirdi gözlerin yaşı
Burnunu yerlere sürmesi yakın

Şükürü bitirdik sevmeyiz zoru
Hanemiz saraylar atımız doru
Üflemeye hazır İsrafil Sur'u
Alemi defteri dürmesi yakın

Bölgeler kıtalar duyulur bakın
insanlık uzaya ediyor akın
Kırık kalem bunak demeyin sakın
Hudanın ol emri vermesi yakın.

Mustafa Karakaya 2
Kayıt Tarihi : 11.9.2019 01:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!