Denizlerin dalgaları gizlenirken gecenin karanlığına,
Son kez bakıp, dönüp gitmiştin yanımdan,
Ben şimdi anılarınla uyanıyorum güneşsiz sabahlara,
Son bakışın bir mızrak gibi saplanıp geçiyor kafamdan
Ağaçların ıslığı eşlik ediyordu beni yalnız bırakışına,
Yalan mıydı yani aşkın diyip yakarışına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta