Yakardım. Şiiri - Fehmi Tazegül

Ne servetin kalır senin ne evladın.
Geldik gideceğiz yalancı dünyadan.
Ne gülüşün kalacak nede feryadın.
Gücüm yetse ben yakarım dünyayı.

İş işten geçmiş gördük akla karayı.
Yaralarım kanıyor saran yok yarayı.
Ömrümde görmedim kervan sarayı.
Gücüm yetse ben yakarım dünyayı.

Kötü yaşarken hep ağlayan oldum.
Acımla kederlerle gülmeyi unuttum.
İyilik yaparken can kötülük buldum.
Gücüm yetse ben yakarım dünyayı.

Fehmi.
Dünyanın sırlarını kimseler bilmiyor.
Gelen gidiyor gidenlerse dönmüyor.
Sonunda yaşayanlar canlılar ölüyor.
Gücüm yetse ben yakarım dünyayı.