Yahya Koza Şiirleri - Şair Yahya Koza

Mahzen
Şu karşı malikanede
Telleri paslanmış kırık bir keman gibi duruyorum mahzende
Her şey anlamsız karanlıklar içindeyim buz gibi soğuk
Seni düşünür hayalinle ısınırım
Bir tıkırtı duyduğumda geldin diye heveslenir,

Yürek saygı sevgi der
Yar incitme sev,gider
Adın dilimde hece
Dilim durmaz sevgi der

Cinaslı
Tosun aldım kurbana
Yârim etmez kur bana
Dur gireyim gönlüne
Orda tuzak kur bana

cinaslı maniler
Aslan kral kuş ağa
Cep yaptırdım kuşağa
Çil çil altın doldurdum
Miras kalan kuşağa

Maniler

Hekime yara deyin
Neşterle yara deyin
Bu dertten kurtulamam

Nasıl Anlatsam

Efsunlu gözleri zümrüdi bakar
Savrulan saçları altın mıdır ne
Yüzünün ışığı gönlümü yakar
Ne çolpan ne kızıl güneş midir ne

Neci

Melanet şehrine, postunu serip
Kendine feriştah bey diyen neci
Müslüman kanını şevk ile döküp
Kazadır kaderden say diyen neci

Hepsinde keser var, kendine yontar
Yazmasam bir türlü, yazsam ne çıkar
Hep yanlı tartıyor cafcaflı kantar
Yazmasam bir türlü yazsam ne çıkar

Ne güzel

Alem yansa ne çıkar, ona göre hava hoş
Zil çalıp etekleri, tutuşuyor ne güzel
Emeklide keyf ala kaptı yüzde yirmi beş
Ağzı kulaklarına, bitişiyor ne güzel

Nehirler sultanı dedim adına
Çok daha övgüye layıksın Fırat
Hasetlik fesatlık gelmez yadına
Coşkulu akarsın büyüksün Fırat

Yüce karlı dağlar asil damarın