N edensiz gidişlerin kurbanı oldu bu yürek,
E lden ne gelir, neyi gördük neyi sevek.
R uhum kafeste gönlüm matem içinde,
E rir sen gidersen dayanamaz bedenim acı içinde.! !
D argın olacaksa yüreğin hep, şu aciz gönlüme,
E bediyen susarım, bağrıma taş basarım,
Ben bir kez istenilmediğimi fark ettim.
O günden sonra hep kapıya yakın oturdum,
Kapıya kadar ittiler,
Sonra kapıdan çıktım diye suçlu ilan ettiler.
Sanki ben seçmişim gibi bu ayazı,
Gönül yorgunluğu öyle bir şeydir ki,
Artık yanlış anlaşıldığın yerleri düzeltmeye mecalin kalmaz,
"Öyle olsun" dersin, bırakırsın.
Bir zamanlar dünyayı ayağa kaldıran o feryat,
Şimdi bir omuz silkişine sığar olur.
ANLIZLIK MI? AYFER MI?
Yanlizligin adini ayfer koydum
Birak artik hep oyle kalsin
Bu sevgide bu sefkatde fazla,
Birak bu ask burada noktalansin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!