Yağmur damlaları gibiydi.
Çoraklaşan kalbime düşen,
Cansuyu gibiydi...
Gözlerinden sessizce,
usul usul damlaya damlaya göle dönüşen sel gibiydi.
Nisan yağmurları gibiydi
Masumca yağarken,
Doğaya can veren.
Çaresizliğin içten içe haykırışı gibiydi.
O zümrüt gözlerin var ya.
O zümrüt gözlerin.
Bakmaya doyamadığım.
Bakmaya kıyamadığım.
Usul usul düşerken toprağa,
O billur gözyaşların,
Mutluluk pınarlarına dönmeli,
Serin serin akmalı.
Çağlayanlar gibi coşmalı.
Yakında çok yakında gelecek güzel günler.
Anılarda kalmalı hüzünlü zorlu dünler...
Aydınlık günlere ne kaldı.
Dayan gülüm yarınlara ne kaldı...
Kayseri : 06.03.2026
Tayfur Işıkoğlu 3Kayıt Tarihi : 6.3.2026 09:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İnsan bazen duygu yoğınluğu yaşar ya, ben de öyle oldum. Ağlamak çoğu zaman rahatlatsa da hiç kimse ağlamasın...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!