Gri bir asfaltı kaplayan yapraklar gösteriyordu
Her haliyle yağmur yağınca gri monotonlukları koruduğunu.
Ölmek vardı buna herkes şahit olmuştu,
Kalbimin odalarına dayanan yalnızlık bile.
Ama kimse bilmiyordu..
Kuvvetli bir halde ilerlemişti sana olan sevgim.
yağan bakışlardan korkarım
fırtınalar kopar ben yalnızım
yağan aşklardan utanırım
uçurumlar açılır ben tanırım
bu yollardan az geçmedim
bir şarkı biliyorum, dilinden düşmeyen
bir kalp tanıyorum, senden vazgeçmeyen
ve kırılıyorum, elveda derken..
bir söz bekliyorum, aklından geçmeyen
bir şiir istiyorum, senden bahsetmeyen
unut beni, git bir an önce bu şehirden
Bıraktığın gibi burdayım
Benden koptuğun gibi kaldım
İçimdeki hasretini
Kendime saklayamadım
Geri dönersin diye bekledim
Sığdıramadım içimdeki savaşları bir kağıt parçasına
Yüreğimle dolduramadım bardağı, büyük geldi dünya
Ucu ucuna, adım adım.. ilerledi zamanım
Ve bitmedi, hala hayatta ve ayaktayım..
Bir duman nefes çektim içime
Başa sardım içimdeki darmadağınlığı
Yeniden izliyorum hayatımı
Sana hala ilk gündeki gibi
Öyle hasretliyim..
Ne zaman sana ait birşey duysam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!