Acının rengi siyahî bulutlarım gebedir, yeryüzünden aldıklarına,
Bazen hırçın savurur öfkesini, yakar yıkar da geçer gider.
Bazen sakin, mutlu mesut aheste aheste,
Sevgi dolu gözyaşlarını bırakır memleketimin üstüne,
Kışın sonu bahar, yağar da yağar,
Çiftleşir Yağmur, toprakla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




soğuk yürekleri aşka davet edercesine güzel bir final anlatımda güzel hoş bir şiir okudum kaleminizden kutlarım saygılar tam puan
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta