Yadigar Şiiri - Yadigar Şiir

Yadigar’a

Sesime ses verdi,soluk verdi, yaklaştı..
Aylardan Temmuz.Sürdüm yedi verenler gibi, yaz oldum.
“Ben senin sesine bile aşığım “ dedi,“Bile” demedi,ben yapıştırdım,
Mütememmim cüz oldum.
Dokundu,yaladı nefesi yüzümü,değdim tenine İris,de,
Kimseler görmedi muz oldum.
Bekledi,hazırlandı,özen gösterdi,
Fırsat bildik komşuların yokluğunu ada da,
Geçti kendinden, bende ardından,
Gözüm döndü,yoz oldum.
Geçiverdi Temmuz, Ağustos,Eylül,
Arı kovanı beynim… güz oldum.
İsale hattı oldum boğaza,
Bir ayağım kilitbahir de,diğeri iskelede,
Bastılar yüzbinlerce volt’u,
Titremedim,nötr’üm oydu,faz oldum.
66’ya oturduk balımla,
“Kapalısın Yadigar”..koz oldum.
Senmisin oturan,
Bıraktı zihnime 10.000 lik puzzelı,
Yapamadım,boz oldum.
Yaz yağmuru misali,
Gelip kondu içime arada bir,
Öptüm avuçlarını,alev oldum,çıtırdadım,
Köz oldum.
Artık,çoğu zaman yok yanımda,
Geçti günlerim Şişhane’de,
Kebap oldum, piyaz oldum,tuz oldum.
Bilirim sever kedileri,
Kordonda boyacının kedisine göz oldum.
Göz dersen onda,ben sadece peteğimin balına, süz oldum.
“Bak” dedi kadın çocuğuna,mahzun halime parmak kaldırarak,
“yaramazlık yaparsan amca gibi olursun”
Çoluğa,çocuğa baz oldum.
Sıyrıldım,ruhumdan kimi kez,
“Kalk oblomov” dedim,
Otopark bekçisi,Elazığlı Fehmi’nin lambasına gaz oldum.
Belli,sonu kötü bu tutuşmanın derken,
Koparttı karşı masada çocuk evet’i,
Ay yüzlü kızdan,
Kalktım parmaklarına söz oldum.
Mutluluk bu.. başkasının olsa da sarıyor insanı,
İki biradan sonrası Hangover’e caz oldum.
Sevdim her halini, yaşama dair,
Derdini, telaşını,
“Gemi gidiyor eyvah” dedi,
Kaptım çantayı,tutmadan elinden,
Yaka bağır açık koştum,hız oldum.
Mesafe dedi, tasarlama dedi,
Söyleyemem,anla dedi, Cız oldum.
Tutmadı Babaannemin duası,
“Hayırlara karşı gelemedim” buz oldum.
Dur…hele bekle…dinle….Nafile.Gitti..
Yağma yok,gidermiyim,
Yapıştım,tozlu okul yolunda ayağına,
Toz oldum..

İstemiyorum…isteseydim aşardım defalarca bu mesafeyi dedi….

Aşık oldum,Veysel oldum, Saz oldum….