Yabancı Yalancı Şiiri - Hamza Mamaş

Ben nasıl bir yanılgıya düşmüşüm.
Nasıl bir yangına,
Nasıl bir yalancıya...
Teni tenimi terleten nasıl bir yabancıya düşmüşüm.

Sahibi haktır derler ins'in, cin'in, hayatın.
Cezası var mıdır ki edna bir kul olmanın.
Kaydı hakikat, kaderi hakikat, kastı aleni,
Hal bu iken sanki saf'ım enayi.
Yalandan mum ispat ile sönecek,
Seni bırak, el alem her halini görecek.

Yazdığın her satır bir gerçeğe perdedir.
Aleni ispatı sen de biliyorsun bendedir.
Hak facirleri birbirine düşürdü.
Aşk dediğin şey ne kadar da küçüldü.

Medet ummayı bırak yalandan, riyadan, kinden.
Düzeneğin bozulacak ne gelir elden.
Sığınma saf yanıma o eski ben değilim.
İddiana tapu gibi sağlamdır delilim.

Önce de dedim, hakta magrifet, sinemde değil.
Eğileceksen eğer hakikat önünde eğil.
Sen günahkar, ben günahkar gayrisini bilmiyorum.
Ramak kaldı rezalete gün gibi biliyorum.
Keyif çayıma manzara bir meze ekliyorum.
Bu hız, bu gidiş hayra değil biliyorum.