seni sevdiğimi söylüyordum ben de, bir rüzgâr saçlarımın üzerinden uçarken;
sokak lambalarının altında titreyen o gölge yok mu,
ah, bu begonviller delirtiyor insanı,
duvarlara tırmandıkça,
gurbet kentlerin uzağında sesleniyorum sana; kulakların çınlasın.
bu deli rüzgârın dineceği yok.
sesim yankılanıyor ıssız meydanlarda,
içimde uçuşan saçlarımın, dudaklarıma değen tuzuyla;
her rüzgârda biraz daha sen kokuyor bu yabancı akşamlar.
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!