YABANCI
Yıllar sonra döndün nihayet köye,
Çok bilmiş bir dille başladın söze.
Gerek yok geçmişe sitem etmeye,
Kusuruma bakma tanıyamadım.
Kim bu Kürk mantolu tırnak cilalı,
Gözlüğü takınca olmuş havalı.
Topuklu çizmesi siyah boyalı,
Kusuruma bakma tanıyamadım.
Saflığından artık eser kalmamış,
Sokaklar caddeler çare olmamış.
Yürüyüş değişmiş kimse sormamış,
Kusuruma bakma tanıyamadım.
Ayrılık yarası kanıyor bende,
Eski sevdamızdan eser yok sende.
Yabancı kokular kalmış bu tende,
Kusuruma bakma tanıyamadım.
Güneş batar iken dağlar ardına,
Kalemsiz Şair’in baktın yurduna.
Yazık oldu geçen gençlik ömrüne,
Kusuruma bakma tanıyamadım.
Kayıt Tarihi : 9.09.2026 19:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!