Vuslatta kalan sevda Şiiri - Öznur Tali

Vuslatta Kalan Sevda

Sevdalansam söyleyemem bunu sana,
Değer mi bu sevdayla yüreğini yakmaya?
Gönlünde dertler bir çığ, değmem ki başına yağmaya,
Yüreğinin hüznü bir derya, kalemin ucu olmuş bir hülya.
Gölgen bile ağır gelir, yorgun düşmüş ruhuna,
Bir sitem de ben eklemem, ömrünün sabahına.
Sessizce çekilirim, bu aşkın en sapağına,
Kavuşmak mahşer olsun, kurbanım uzağına.
Sayfalar yetmezken bu dertleri anlatmaya,
Bir de ben olmayayım gönlüne yara.
Onca derdin arasında son merhemi sürme bağrıma,
Dokunamayacak olsam da dayanamam gelirim rüyana.
Dert olurum dünyana, küsmüşsün zaten aynalara,
Durduk yere ne sen Mecnun ol, ne ben Leyla.
Bırak vuslata hasret kalsın bu sevda.

28/12/2025