Zaman..
Anlamsızlaştırdı..
Benim..
Anlamlı sandığım..
Bir çok şeyi..
Yıllar sonra anladım..
Başımın..
Üstüne koyduklarımın..
Meğerse..
Yerlerdeymiş yerleri..
Bir papatyanın..
Yaprağı kadar..
Bana yer vermemişler..
Benim..
Tüm gönlümü verdiğim..
Gönüller..
Ömrümün..
Yaprak dökümünde..
Çekip gittiler..
Alacak kalmayınca..
Ne can kalır..
Ne canan..
Çıkarlar belirliyor..
İnsan..
Ne kadar sadık..
Ne kadar insan..
Güvendiğin dağlara..
Kar değil..
Vefasızlık yağıyor..
İnsana..
En büyük darbeyi..
Hayat değil..
Yine insan vuruyor..
Şimdi artık ben benimle..
Her şey sessiz ve durgun..
Sol yanımı yıktı ama..
Bana yeni bir yol çizdi..
Bu..
Vurgun..
Ayhan M.
Ayhan Maloglu 2
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 08:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!