Vuracaktım Ben Şiiri - Muammer Yalçın

Seni ben sadık bir yar diye bildim
Başka birinemi varacaktın sen
Bu fâni dünyaya bir kere geldim
Bir daha mı hayal kuracaktım ben

Gözüm görüp gonüm sana düşük ken
Karanlık dünyama bir sen ışık ken
Sana deli gibi öyle aşık ken
Bir başkasını mı saracaktım ben

Duvarın dibin de sigaram içer
Oturur dururdum boynumu büker
Sanki bütün dağlar üstüme çöker
Sensiz burda nasıl duracaktım ben

Geçmedi sana söz nazım destim de
Darıldım gücendim hemi küstüm de
Bütün hey heylerim o gün üstüm de
Camı çerçeveyi kıracaktım ben

Süzülüp karşımda durduğun zaman
Kalbimi incitip kırdığın zaman
Bari öldürseydin vurduğun zaman
O yarayı nasıl saracaktım ben

Şeytan edecekti kendine alet
Bir besmle çektim şeytana lanet
Yasak koydu o ilahi adalet
Yoksa kendi kendim vuracaktım ben

Seni İlk tanıyan ben olmasaydım
İntizar etmedim cehline saydım
Sana bir sorun var mahşere koydum
Karşıma çıksaydın soracaktım ben

Muammer Yalçın