vur vurabildiğin kadar
acıma, durma, hayal kurma
vur güm diye bir ses çıksın
vur da, gözüm kalmasın hiçbir nimetinde dünyanın
kalakalmışlığım çıksın ortaya
yokuşlar aşağı, yağmurlar buz gibi olsun
hükümler tam olsun, vur!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta