Ölüler de duyabiliyor bizler gibi adın geçen her şarkıyı
Ölüler de koklayabiliyor kokun sindiği her bahçeyi her çınarı
Ölüler de görebiliyor suretinin darbına mahrum kalan her sokağı
Ölüler de seviyor, ölüler de şarkı yazıyor ve hatta ölü de çığlık atıyor
Yaşarken de ölünebiliyor garip bir hazan duygusuna kapılarak
Ardın sıra yaşanıyorken huzurunda hayat ardında kalmıyor; inat
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta