Gönül bahçem tarumar, umutlar harman. Eyledin beni bimâr-ı hicrân. Açıp sineye zahmı inkâr eden mihmân! Kalasın metruk, acep eder misin aşka imân?
Bir biçâre balığım oldun bana umman. Daldım hasretine içerim ancak kanmam. Daralır göğsüm eylemek ister âh u figân. Yoksa hayal, bir perî-sûret mi gördüm?
Gittin artik geleceğin gûman.
Sarmış bedeni yürek yangını, ne alev var ne de duman. Gözlerim çorak, bir bana mıdır zûlmun ey dünya! Hep gam, hep gam...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta