kendi içimde dolaştım ay ışığım
şimdi sana dol/ aşığım...
ve sen
dolaşık kal kendi içinde...
karanlıkta gözlerimin seviştiği,
Bu gün çok farklı bir şey oldu... Hiç ummadığım bir yerde,hiç ummadığım bir zamanda karşıma çıktı.
Hiç tanımadığım biri...(? ? ?)
Ve öyle baktıki,yüreğim... yüreğim... bilmiyorum....
Nasıl desem...? Sanki onu tanıyormuşum gibiydi.
Gözleri ve gülüşü... okadar tanıdık geliyordu ki bana...
Ama yinede o gözlerinde bir şey vardı. Hüzünle karışık acılar vardı... Acılar çekmişti sanki ve onu tanıyordum sanki...
mavi derin...
deniz derin ve sır...
mavilikde saklamış
gerçeklerini...
yürek ıssız
denizin yüzeyi...sanki...
...
mor salkımlı sümbüller açınca, gülen yüzüm
-sevenler bir gün gelir terkeder... -
mor bir hüzün bıraktı gözlerime sözün..
beni kaybettin
mor salkımlı sokaklardan geçerken..
içinde ki korku
neydi?
en güzel hikayede kurgu
Çocukken zaman çok yavaş geçer. Hiç anlamadan otuz küsür olmuşsunuzdur ve çocukluğunuzdan ne kaldıysa hepsini bir kutuya sığdırmışsınızdır.
Tozlu belki de eskimiş bir kutudur bu... Zamanı geldiğinde açacağınız bir kutu bu... Ama açılacaktır bir gün elbette...
Yaşadıklarınızı düşünmeye başlamışsınızdır, geçmişiniz hatırına, sevgileriniz hatırına, güller hatırına...
Daha dün gibi hatırlıyorsunuzdur evinizin bahçesinde koşuşturduğunuzu, saklandığınız, gülerek çıktığınız bir kapı arkası vardır hep...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!