Vildan Uyar Şiirleri - Şair Vildan Uyar

nice sevdalarda dil olmuş
nice yollarda yakın olmuş uzaklar
nice dağlar aşmışlar gözlerinde
ve nice bulutlar yağmış üzerlerine...
nice yüreklerin akarken
geride kalan izlerini

yasaklanmış, ellerini öpmek
fikrimde, fikrin
fikrinde, yoklukların izi duvar

sürgün dünler, bugünler...
yarına bir yok(muş) düşer

bir gün gönlüm yanağından öpmek isterse
boyum, posum, endamım
senin gölgenin peşinden yürümek isterse
çok görme..

gül' e dem vurulmaz

bu gece ismini yazıyorum
sensizliğin acısıyla kıvranan
kaldırım taşlarına...

bu gece yağmur yağıyor...
sensizliğime süzülen damlalar gibi

'sen eskimeyen bir düşüncesin şimdi...'.
hiç doğmayan güneşimsin sen...
erişemediğim yıldızımsın...
ufukta görünen ama hiç gelemeyenimsin...
sen okyanusun ortasında bir gemi...
bense sandal, tek kürekli...

son esaret bu...
kurulan son hayal...
ağrısız, sancısız olacak bu defa...
zamanın eli değmiş geceme...
ölümü izleyense sadece gözler

bu son mektup
bildiğin
ve gördüğün
ama bu özel
çünkü, son mektubum.

ayrılık nedir bilir misin?
ayrılmak zorunda bırakıldın mı hiç...?
dost sandıkların meğer dost değilmiş...
doğru bildiklerin meğer hep yalanmış.
nefret etmek zorunda bırakıldın mı hiç?

suskunluk bazen en güzelidir
ve suskunluk bazen çok şey anlatır

zamansız gidişlerin ardından
ölüm bile susabilir

saklanmış...
gizlenmiş..
yetmemiş
üstüne bir örtü atılmış...
'sevdayı' gören yok...