Vicdansızlık Şiiri - Kemal Tekir

Kimden gelirse gelsin,
Şiddet, baskı, dayatmalara.
Haksızlıklara, zulme karşı sessizlik.
Bana necilik, nemelazımcılık,
Umursamazlık,
Hep bana banacılık,
Egoistlik, benmerkezcilik,
Bana dokunmayan yılan bin yaşasın
Felsefesinin adıdır vicdansızlık.

Mazlum ağlarken gülmek,
Zulme seyirci kalmak.
Güçlünün önünde eğilip,
Güçsüzü ezip geçmek.
Haksızlığa göz yummak,
Çıkar uğruna susmak,
İnsanlık onurunu unutmak,
Vicdanı susturmaktır vicdansızlık.

Komşun açken tok yatmak,
Yoksulun hâlini sormamak.
Bir lokmayı paylaşmayıp,
Servet üstüne servet yığmak.
Emeği sömürüp geçinmek,
Kul hakkını hiçe saymak,
İnsanı değil çıkarı kollamak,
Vicdansızlıktır, vicdansızlık!

Adalet terazisi şaşarken,
Haklılar suçlu sayılırken,
Hırsızlar el üstünde tutulup,
Dürüstler cezalandırılırken,
Menfaat için eğilmek,
Gerçeği bile bile gizlemek,
Kötülüğe ortak olmak,
Vicdanı karartmaktır.

Unutma, ey insan!
Bugün başkasına yapılan,
Yarın seni de bulabilir.
Zulme karşı susan diller,
Bir gün kendisi için
Adalet aramak zorunda kalabilir.

Vicdan, insanın aynası,
Adalet, toplumun mayası.
Sevgi, merhamet, dayanışma,
İnsanlığın ortak paydası.

Haksızlığa karşı durmak,
Mazlumun yanında olmak.
Hakikati korkmadan savunmak,
İnsanlık görevimizdir.

Vicdan varsa sorumluluk,
Sorumluluk varsa dayanışma.
Birlikte yükselir insanlık,
Hakça bölüşümle, adaletle,
Kardeşlikle ve barışla!

Kemal Tekir
Halkın sesi