Sonsuzluğun resmini hiçlikte görmek
Örümcek sabrında bir ağ örmek
Karanlığı yırtan vicdan kanaviçesi
Ruhun kabzasında tutmayan el lehçesi
Ümit koridorunda bükülmeyen haykırış,
Nazenindir teveccüh, belki de kırış kırış
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta