Vesselam Şiiri - Cihan Berdibek

VESSELÂM

Dünyanın yükünü alıp sırtıma,
Çaresiz yollara düştüm vesselam.
Hevesi umudu koyup ardıma,
Aşılmaz dağları aştım vesselam.

Nankörlük görerek yalancı dosttan,
Yemişim hançeri sırtımdan kasten,
İnsanlık denilen kisveden posttan,
Usandım sıkıldım şaştım vesselam.

Ömrümü felaha çıkarmak için,
Gönlümü riyadan koparmak için,
Ağlayıp sızlayıp yakarmak için,
Sessizce Mevla’ya koştum vesselam.

Gördükçe insanda sahte kimliği,
Sakladım ruhumda gerçek benliği,
Bırakarak ardımda benlik senliği,
Hiçlikle yoğruldum coştum vesselam.

Nihayet bitecek bu sahte sürgün,
Herkesi saracak o kefen bir gün,
Yere batsın dünya edebin,görgün,
Sonunda mezara düştüm vesselam,
Usandım sıkıldım şaştım vesselam.

Cihan BERDİBEK
23/03/2026