Vehim, vehim, vehim…
Gözlerde yılların derin çizgileri,
İstikbalde umutların müphem ümitleri,
Helezonlar çizen yaşamın keskin dönemeçleri,
Yorgun ayakların su üstünde yürür gibi gidişleri,
Ve Azrail’in ensemizde hiç susmamacasına kükreyişi.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta