Vefa,
Rüzgârın savurduğu sonbahar yaprağına
“Dur!” deme cesaretidir.
Düşerken bile
Dalına borçlu olduğunu hatırlamaktır.
Sen, sen, sen, sen
Ölür müydün bir gülsen?
Sen, sen, sen, sen
Şu kalbimi bir görsen!
Vefa,
Hasret yarasına merhem değil,
O yarayı açana
Hâlâ “sevdiğim” diyebilmektir.
Sen, sen, sen, sen
Ölür müydün bir gülsen?
Sen, sen, sen, sen
Şu kalbimi bir görsen!
Şairül İslam Yunus Kokan
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 17:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!