Veda Vakti Şiiri - Hamit Atay

Veda Vakti”

Bir tek sigaranın samimiyetine inanıyorum artık,
O bile duman olurken içimde bir gerçek bırakıyor.
Bir nefes alıyorum, ciğerlerime değil kalbime doluyor,
Sanki o yanarken ben de yavaşça sönüyorum.

Kimse anlamadı, kimse sormadı “iyi misin?” diye,
Her gülüşümde bir suskunluk saklıydı gizlice.
Bir ekran, birkaç kelime, bir avuç sanal sevgi,
Yoruldum, bu yalan kalabalıktan, bu sahte tebessümden.

Yoruldum artık, dostluk dedikleri menfaatle ölçülüyor,
Bir selam bile çıkar karşılığında bekliyor.
Ben gönlümle geldim herkese, boş bir sandalye aradım,
Oturayım, bir dost olayım dedim… kimse yer vermedi kalbinde.

Bir tek sigaram yoldaşım oldu karanlıkta,
Dertlerimi anlattım, dinledi dumanıyla sabaha kadar.
O da biliyor gitmek istediğimi, sessizce kabul etti,
Her nefeste biraz daha veda ettim, biraz daha eksildim.

Artık bu satırları da bırakıyorum ardımda,
Sözüm bitti, sesim sustu, ekranlar anlamsız bana.
Bir zamanlar ışığım olan mavi noktalar şimdi soğuk,
Kimse bilmesin gidişimi, kimse sormasın “neden?” diye.

Bir tek sigaram bilir gerçeği,
O benim için yanıyor, ben onunla tükeniyorum.
Yoruldum artık, veda vakti geliyor,
Sosyal kalabalıkların sahte sevgisinden,

Gerçek yalnızlığıma dönüyorum.
Belki bir gün biri okur bu satırları,
“Burada bir yürek susmuş” der içinden sessizce.
Ben çok konuştum, çok sustum, çok bekledim,

Şimdi sadece gitmek istiyorum…
Arkamda duman bırakarak,
Bir sigaranın samimiyetine inanarak…
Hamit Atay 13.10.2025...21.19