Veda Kırık Vefa Şiiri - Kadir Üçvet

Bir vedanın telaşını duydum
Gönlümden akan nehirde
Ne kadar köprüler kursamda
İçine sığamadım menzilde

Vedayı saldım kaynağından ipince
Temizdi billur akacaktı sessizce
Çağlayanlar vardı yatağında sinsi
Tuzaklar kurulurdu yoluna gizlice

Aydınlıklar müzesine bıraktım
akıntıları bir vedanın selamıyla
Belki bir hoşça kal umudu, yarım
Işığı sipariş ettim, kör gözlü atmacaya

Belki taşar nehir selamsız kuruluğa
Bir göz yeşerir ardı arkası kara
Ve bir dileğin vadesi gelir ışıkta tozuyan
Kırılan kalbin ilacı olur mu bu kırık vefa?..

kAD’r+