Bir veda bûsesi geçiyor kapımın önünden
Keman tellerine dokunarak titrediyor kalbimi
İşte gidiyorsun ismimi kendi kalbinden silerek
Yapma güzelim, dokunma kanayan kalbime
Kendini benden kaçırarak, beni böyle yarım bırakma
Yapma güzelim, dokunma keman telleri gibi kırılan hasretlerime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta